Als je nog nooit naar een tentoonstelling bent geweest, of nog weinig ervaring hebt met het "showen" van je Stafford, dan zal volgend artikel van Bianca van Londen (Staffjoy)je ongetwijfeld een héél stuk op weg kunnen helpen.

Over showen en het tentoonstellingsgebeuren!

De meeste van ons hebben al wel eens een tentoonstelling bezocht of een andere gelegenheid zoals bijvoorbeeld de jaarlijkse kampioenschapsclubmatch van onze vereniging waar honden worden beoordeeld door een keurmeester.

Maar hoe gaat dat showen nu, waar moet je opletten en wat komt er eigenlijk allemaal bij kijken. Dat is de insteek van dit artikel, niet dat ik pretendeer hierin volledig te zijn hoor!. Maar goed, we gaan eens kijken hoever we komen.  Allereerst kan men zich  afvragen wat voor de meeste die mensen die showen, zij worden met een mooi woord ook wel exposanten genoemd, ooit de aanleiding is geweest om te gaan showen.  Vaak zal dat op aanraden  van de fokker zijn geweest die eens naar zijn gefokte hond keek en vervolgens zei: “Dit hondje zou het wel eens aardig kunnen doen op een tentoonstelling”.  En trots als men per definitie natuurlijk op zijn hondje is, wordt dit vaak niet tegen dovemansoren gezegd. Een andere groep heeft wel eens een tentoonstelling bezocht en zich voorgenomen om als men zelf een hond heeft zelf eens deel te nemen aan een show. In beide gevallen zal men enthousiast zijn, ik kan me namelijk niet voorstellen dat je met tegenzin ongeveer vijftig Euro inschrijfgeld betaald, vaak aardig wat kilometers moet afleggen en dan ook nog eens de hele dag, just for the fun, voor een hokje in een drukke hal gaat zitten. Er moet dus iets zijn wat mensen aantrekt in het exposeren van een hond op een tentoonstelling. Hier kom ik later graag op terug.

Als ik naar mijzelf kijk behoorde ik tot de eerste groep,  tijdens een bezoek aan de fokker van mijn reu Joey vertelde hij mij dat hij dacht dat mijn hondje het wel aardig kon doen op een show. Ik trots natuurlijk maar goed hoe dan verder. Op zijn advies heb ik een aantal lessen ringtraining gevolgd bij de voor ons dichtst bijzijnde kynologenclub en mijn Staffordshire Bull Terrier ingeschreven voor een tentoonstelling. Het voordeel van ringtraining is dat je mondeling uitleg krijgt en dit gelijk in praktijk kunt brengen. Het grote voordeel  dat ik had was dat op de kynologenclub waar ik ringtraining volgde er meerdere Staffordshire Bull Terriers waren en soms bijna alleen maar Staffordshire Bull Terriers. De instructeurs wisten dus echt van de hoed en de rand. Ik hoor nog wel eens van kynologenclubs waar men geen ervaring heeft met ringtraining en met Staffordshire Bull Terriers dat men de Staffords op dezelfde manier laat voorbrengen (=het tonen aan de keurmeester)  als de meeste andere hondenrassen en een Staffordshire Bull Terrier wordt nu eenmaal op een andere manier voorgebracht, het grootste verschil ziet hem in het feit dat de Staffordshire Bull Terrier met het front naar de keurmeester  bij aanvang van het keuren. Hierop komen we later terug. 

Om een goed resultaat te behalen is naast het feit dat je hond natuurlijk goed gebouwd moet zijn, het belangrijk om aandacht te besteden aan de presentatie van je hond, kortom er voor zorgen dat jij en je hond verzorgd in de ring staan.  We zullen diverse onderdelen puntsgewijs eens doorlopen.  

De Vacht.

Om te beginnen hebben we geluk en wel omdat de Staffordshire Bull Terrier een kortharig ras is wat maakt dat we niet met een complete kappersuitrusting naar de tentoonstelling hoeven zoals dat bij sommige andere rassen wel gebruikelijk is.

Goede voeding draagt zeker bij tot een mooie glanzende vacht. Eens per week is het aan te raden met een rubberen borstel de vacht goed “door te kammen” om dode haartjes te verwijderen. Een hond hoeft in principe niet in bad en als je dit al doet gebruik dan hiervoor bestemde hondenshampoo’s.  Eventueel is het aan te raden om een wattenprop in de oren van de hond te doen gedurende het wassen maar dat hangt een beetje van de hond af hoe hij het wassen ervaart. Is hij lekker rustig kunt u dit natuurlijk gewoon achterwege laten.  Uiteraard zorg je ervoor dat de hond vrij is van vlooien, teken en ander ongedierte.

Voor de diverse vachtkleuren zijn diverse shampoo’s in de handel.  Even met een zeem van echt leer over de vacht gaan voordat je de tentoonstellingsring betreedt is eigenlijk voldoende; er zijn ook glansspray’s in de handel, mijn ervaring is dat deze op een witte hond eigenlijk niet zoveel verschil maakt maar voor een zwarte of brindle kleurige hond kan dit wel iets toevoegen.

De Tanden.

Op een tentoonstelling zal een keurmeester zeer zeker ook in de bek van de hond willen kijken. Niets is zo vervelend als je daar staat en de hond wringt zich letterlijk in allerlei bochten om dit niet te laten gebeuren.  Oefen dit van tevoren goed, laat een bekende eens in de bek  van je hond kijken. Naast het feit dat het handig is op een tentoonstelling dat een keurmeester een hond in de bek kan kijken is het ook in het “dagelijkse” leven heel handig, al was het maar voor het toedienen van een tablet of tijdens een bezoek aan de dierenarts. Te vaak wordt gezegd dat wil hij/zij niet, u bent toch de baas, of zie ik dat verkeerd?. Begin met kijken in de bek van uw hond al op jonge leeftijd, maak het eenvoudig weg een onderdeel van de opvoeding zoals al gezegd het is niet alleen handig voor als u naar een tentoonstelling gaat. Zorg ervoor dat de tanden schoon zijn, u kunt dit bereiken door de tanden van de hond te poetsen, mijn ervaring is dat dit niet echt nodig is als de hond voldoende kauwmaterialen heeft, u kunt hierbij denken aan buffelhuidsticks. Soms is het echt nodig om tandsteen weg te laten halen door de dierenarts, beter is het om het niet zover te laten temeer om het verwijderen van tandsteen door de dierenarts geen pretje voor de hond is.  Als de hond daags voor een  tentoonstelling in de weer is geweest met hout  controleer dan of er geen stukjes hout tussen de tanden zijn achtergebleven.

Oren en ogen.

Zorg dat de oren schoon zijn, dat wil zeggen geen bruinige “afzetting” zichtbaar. U kunt dit oorsmeer gemakkelijk verwijderen met een watje eventueel wat vochtig gemaakt met een oorcleaner. Nooit of te nimmer een wattip gebruiken op deze wijze drukt u het oorsmeer in het oor in plaats van het te verwijderen.  Gezonde oren zijn mooi rose van kleur, rood duidt op een ontsteking. Een oorontsteking dient altijd behandeld te worden, het is namelijk een aandoening welke heel gemakkelijk chronisch wordt en dat is vrij eenvoudig te voorkomen. Kijk of de ogen schoon zijn, dus geen oogsmeer en of er geen traanstrepen zijn.  Een vochtig doekje is voor het verwijderen van oogsmeer een simpel en goed middel. Traanstrepen kunnen op een oogafwijking duiden, wees hierop attent.

Conditie

In tegenstelling tot wat wel eens gedacht wordt zul je als je met je hond naar de tentoonstelling gaat zeker aandacht moeten besteden aan zijn conditie. Een rasspecialist zal zeker niet nalaten om even in de billen van de hond te knijpen om te zien hoe hard de spieren zijn tenzij dit natuurlijk al duidelijk te zien is. Voor het in conditie brengen van een hond is geen panklaar recept te geven. Persoonlijk geef ik voorkeur aan fietsen in combinatie met veel loopwerk.  Het fietsen dient niet te snel maar ook niet te langzaam te gebeuren, kijk naar je hond als deze naast de fiets loopt en probeer uit te vinden in welk tempo de hond zich zo soepel mogelijk voortbeweegt. Laat de hond niet galopperen. Bij conditie moet je ook denken aan het gewicht van de hond, niet te mager en zeker niet te zwaar.  Heb je hierover twijfels vraag het gewoon eens aan een omstander.

Maar vaak weet je het eigenlijk zelf ook wel. Ook hier geldt een gezonde uitgebalanceerde voeding is zeer belangrijk en hoewel op de verpakking vermeld staat hoeveel gram voer per dag aan de hond kan worden gegeven,  is het belangrijkste dat je zelf naar je hond kijkt en bepaald of hij te zwaar of te licht is en aan de hand daarvan wat meer of minder voert.  Ook hiervoor is geen panklaar recept te geven, het is net als bij mensen, per hond zal de stofwisseling en natuurlijk de activiteit verschillen. “Helaas” is het ook zo dat wanneer spieren in aanleg niet aanwezig zijn deze door veel training ook niet te voorschijn komen. Hebt u hier twijfels over kijk dan eens goed naar de ouders en eventuele nestbroers en/of zusters, vaak geeft dit al een duidelijkere beeld wat u op dit gebied van uw hond mag verwachten. Persoonlijk vind ik het prettig ook honden die niet op tentoonstelling verschijnen te zien in “tentoonstellingsconditie”. 

De Staart.

Sommige Staffordshire Bull Terriers hebben teveel “bevedering” aan de staart. Op de illustratie (fig.1) kunt u duidelijk zien wat hiermee bedoeld wordt. Let wel sommige Staffordshire Bull Terriers.  Je kunt dit bijknippen en scheren. Een mooie Staffordshire Bull Terrier staart heeft naast de juiste vorm een platte onderkant. Hoe kun je dit bijwerken nu het beste doen?

Buig (natuurlijk wel met de nodige voorzorg)de staart over de rug heen naar je toe. De haren aan de onderkant van de staart buigen nu als het ware naar voren en steken uit. Strijk het haar tegen de richting in zodat het nog meer uitsteekt. Natuurlijk zorgt u voor een zo scherp mogelijke schaar, anders moet je er eigenlijk niet eens aan beginnen. Knip alleen aan de onderzijde van de staart. Knip de haren ongeveer tot op een lengte van 5 mm van de huid. Knip de zijkanten van de staart niet en natuurlijk knip je zo recht als mogelijk. Eventueel kunt u met een zeer scherp scheermesje wat bijscheren c.q. uitdunnen.  Het bijwerken van de staart moet een zo natuurlijk mogelijk eindresultaat opleveren. Bovendien kun je dit bijwerken van de staart het beste ongeveer een kleine week voor een tentoonstelling doen. En natuurlijk probeer je het eerst eens uit, stel dat….. Uiteraard werk je ook het puntje van de staart een beetje bij. Als je erop gaat letten zijn er veel honden met een slordige staart.  Maar er zijn ook Staffordshire Bull Terriers waarbij het bijwerken van de staart absoluut niet nodig. Kijk gewoon eens in welke categorie uw hond valt. Hoewel het trimmen (= het bijwerken van de vacht middels knippen dan wel scheren of het zogenaamde plukken) van een Staffordshire Bull Terrier (nog) niet gebruikelijk is  zijn er zeker wat optische verbetering mee aan te brengen, denk aan het bijwerken van de buiklijn of het accentueren van de bespiering op de achterbenen. 

Nagels

Zorg ervoor dat de nagels van uw hond niet te lang zijn. Lange nagels kunnen ervoor zorgen dat een hond “spreidvoeten” laat zien terwijl hij deze niet heeft.  Bovendien kunnen te lange nagels geluid veroorzaken tijdens het lopen van de hond wat voor de keurmeester aanleiding kan zijn om vraagtekens te zetten bij het gangwerk van de hond. Zorg dat wanneer u zelf de nagels van uw hond knipt dat u hiervoor een geschikte schaar gebruikt en dat u niet in het levende deel van de nagel knipt. Het knippen van nagels is vaak makkelijker als u dit met twee personen kunt doen al is het maar om de hond te helpen stil te staan.  Uiteraard zorgt u ervoor dat de nagels schoon zijn, dus heeft de hond door de modder gelopen even de voeten met een vochtige doek reinigen.    

Basis Show Training.

Net als met alle activiteiten met een hond moet er bij het showen van een hond sprake zijn van een basis van vertrouwen tussen baas en hond. Je vraagt nogal wat van je hond als deze bijvoorbeeld tien minuten in de ring stil moet staan terwijl de keurmeester zijn keurrapport opstelt.  

Stacking

Zodra je Staffordshire Bull Terrier de leeftijd van ongeveer 4 maanden heeft bereikt kun je beginnen met het trainen voor een show. Dit doe je vrij eenvoudig door hem heel eenvoudig even stil te laten staan, het hoofdje al aardig opgericht. Zorg ervoor dat je controle over het hoofdje houdt, zodra het hoofdje vrij spel heeft,  ben je eigenlijk de controle over je hondje kwijt. Dit  controle houden doe je natuurlijk zachtjes en nooit met druk.  Heel belangrijk is dat je je hondje vertrouwen geeft door rustig tegen hem te praten, hem te prijzen. In het begin moet het vooral niet te lang duren, bouw dit langzaam op.

Sta nooit toe dat hij met zijn voorpoten je hand wegdrukt. Licht het voorfront van de pup iets van de grond en laat hem langzaam weer neerkomen en corrigeer voorzichtig zijn poten ook als dit niet nodig is, hij moet leren accepteren dat wij aan zijn poten kunnen zitten wanneer ons dat uitkomt. En bedenk hierbij dat u toch de baas bent, streng maar rechtvaardig.

En blijf met je hondje praten, zeker in het begin.  Naarmate de tijd vordert kunt u de periodes dat uw hondje stil staat langer maken. En gebruik bij het oefenen ook de riem, dus niet met de hand de halsband vasthouden dit zult u namelijk op een show ook niet zo snel doen.  Als je een Staffordshire Bull Terrier neer zet moeten de voorpoten naast elkaar staan ditzelfde geldt voor de achterpoten. Als je hond van voren bekijkt moeten de voorpoten op één lijn staan met de achterpoten, zoals te zien in bijgaande illustraties (fig. 2 & 3). Zorg ervoor dat de voorpoten recht onder lichaam staan dat wil zeggen recht onder de schouder.

De achterpoten moeten niet te ver achter het lichaam geplaatst worden zoals je dit bij ons ras nog welen kan zien. De keurmeester kan dan de hoekig van de hond niet correct bepalen.  Soms gebeurt het wel dat een handpeer (=iemand die een hond voorbrengt) dit bewust toch doet in dat geval zal er misschien iets aan de hand zijn met de hoekig van de hond en hoopt de handpeer op deze wijze de keurmeester op het verkeerde spoor te zetten. Een goede keurmeester heeft daar zo zijn trucjes voor om dit te doorzien.  Zoals in het begin van dit artikel al aangegeven zet je bij de aanvang van de keuringen een Staffordshire Bull Terrier met het front naar de keurmeester toe.  Later zal hij natuurlijk ook de zijkant en achterkant willen beoordelen maar je begint met het tonen van het front (fig. 4). Sommige handlers werken met snoepjes om de hond stil te laten staan, persoonlijk vind ik dat dit de nek- ruglijn negatief kan beïnvloeden en ben hier dan ook geen voorstander van. Maar dat is zoals de Engelsen zo mooi zeggen dat is “mine opinion”.  Zorg voor goed materiaal, dus een goede halsband en riem van soepel leer want dat is nu eenmaal het gemakkelijkst te hanteren. De dikte van een halsband is veelal persoonlijke smaak, kijk echter goed naar je hond.  Een hond met een nek die al niet al te lang is zal door het dragen van een brede halsband een nog kortere nek lijken te hebben.  Het omgekeerde kan natuurlijk ook.  Er zijn speciale smalle showhalsbanden te verkrijgen.  Zorg ervoor dat de riem niet te lang is, op het moment dat je naast je hondje staat en je hebt ook nog eens bezig met het organiseren van een riem, is dat niet echt handig en leidt het de aandacht af van hetgeen waar je eigenlijk mee bezig zou moeten zijn, namelijk het voorbrengen van je hond. Er zijn ook mensen die een slipketting gebruiken voor het voorbrengen van de hond, dit is in de ogen van de meeste keurmeesters “not done”. Als je in de ring staat wordt je geacht je hond onder controle te hebben en niet terug te hoeven grijpen op dergelijke correctiemiddelen wat een slipketting toch eigenlijk is.  Een harnas is ook “not done” , een harnas belemmert een goede beoordeling van de hond door de keurmeester omdat hij bijvoorbeeld de borst aan het zicht van de keurmeester onttrekt. Als de hond in stand staat dus de vier poten parallel aan elkaar (zowel van voor, achter en van opzij gezien) is de hoofdhouding erg belangrijk, een Staffordshire Bull Terrier is een trotse hond en zo moet hij ook de wereld in kijken. Sommige doen dat van nature al, andere help je een beetje door het hoofd wat op te heffen, let wel een beetje, dus niet ophangen in de riem.  Ook hier is het handig als de riem niet te lang is, het gedeelte van de riem wat je niet nodig hebt, bos je op in je handen, dus hoe langer hoe onpraktischer. 

Als je oefent met je hond onderzoek dan eens aan welke kant van de hond je moet gaan staan om deze het beste neer te kunnen zetten (=stacken).  Hoewel het misschien vreemd klinkt wend een hond eraan aan welke kant je staat als je de hond showt, blijf dus consequent hierin. Dan heb je erg druk geweest, heb je je hond zo goed mogelijk neergezet ofterwel gepresenteerd, ben je blij dat dit allemaal gelukt is,  vraagt de keurmeester je om een stukje met de hond te lopen.  Het mooiste is dit als dit aan een zogenaamde “losse lijn” gebeurt, dat wil dus zeggen zonder dat de riem strak vastgehouden wordt. Niet te los natuurlijk zodat de hond bij een onverwachte beweging niet meer onder controle is maar loshangend. Probeer de hond op enige afstand van jezelf te laten lopen dus dat hij niet de neiging heeft zich onder je te verschuilen.  De keurmeester kan dan alle aandacht aan de hond  besteden en wordt gehinderd door eventueel wapperende blouses en jasjes.  Oefen bochten nemen met je hond, dit klink simpel. Maar de ringen (afgezette plek waar de hond wordt voorgebracht) zijn vaak erg klein en bieden weinig ruimte tot het ruim nemen van de bocht. Bovendien heeft de hond dan wat minder tijd nodig om weer in het juiste ritme te komen. De manier van voortbewegen van honden op een tentoonstelling gebeurt in draf. Oefen ook het stoppen, dus niet dat de hond nog doorschiet terwijl je zelf al stilstaat.   Hou de hond aan de linkerkant, zeer belangrijk. De hond loopt dan namelijk aan de binnenkant van de ring en heeft de keurmeester het meeste zicht op jouw hond. Kijk hoe je hond reageert als je tegen hem praat in de ring, ervaart hij dit als prettig of leidt het alleen zijn aandacht maar af dan is dat natuurlijk niet echt handig. Naast het feit dat de hond verzorgd in de ring staat is het ook belangrijk dat de handler er verzorgd bij staat en dat hoeft niet een driedelig maatpak te betekenen hoor! Maar hierbij denk ik aan het aanhouden van een jack of regenjas of iets dergelijks, dat doe je gewoonweg niet omdat dit bij de keurmeester de indruk kan wekken dat je het showen van de hond maar even tussendoor doet en zodra je uit de ring komt gelijk weer weg moet.  Als dame is het handig ervoor te zorgen dat je de inkijk voor de keurmeester beperkt, tenzij je op die manier natuurlijk aandacht probeert te trekken.  Zorg voor goed schoeisel, geen gladde zolen of hoge hakken, maar schoenen waar je gemakkelijk op loopt, zodat je bij het lopen met je hond daar alle aandacht op kunt richten en je niet bang hoeft te zijn om uit te glijden danwel het idee te hebben dat iedereen op jouw gangwerk let in plaats van dat van de hond. 

De dag zelf. 

Nadat je bepaald hebt naar welke tentoonstelling je wilt gaan,  moet je een inschrijfformulier in zenden naar de organiserende vereniging. Deze inschrijfformulieren kun je aanvragen bij het tentoonstellingssecretariaat van de betrokken vereniging. De adressen hiervan vindt je in kynologische bladen zoals ONZE HOND en DE HONDENWERELD, maar ook het internet, met name de site van DOGGYNET geeft veel informatie, en natuurlijk ook in dit clubblad bij de tentoonstellingsagenda, al worden hier alleen de telefoonnummers genoemd maar dat is eigenlijk al voldoende. Het invullen van een inschrijfformulier wijst zich in principe van zelf. Kijk wanneer de uiterste inschrijfdatum is en zorg er voor niet te vergeten het inschrijfgeld over te maken anders brengt dit nogal extra kosten en rompslomp op de tentoonstellingsdag zelf met zich mee.  Ongeveer anderhalve week van tevoren ontvangt u een deelnemerskaart. Deze kaart dient u tezamen met de inentingspapieren van uw hond mee te nemen. Als de tentoonstelling in het buitenland plaats vindt moet de hond ook voor hondsdolheid ingeënt zijn.

Het is handig om naar de tentoonstelling ook een fles water en een drinkbakje mee te nemen. In Nederland is op bijna elke tentoonstelling een hok/bench voor de hond gereserveerd, dus dat scheelt al weer gesleep met een bench.

Als u in een tentoonstellingsgebouw aankomt moet u eerst naar de veterinaire controle. Daar controleert een dierenarts of de hond in (zichtbare) goede gezondheid verkeert en ook of een teef niet loops is. Een loopse teef mag niet worden toegelaten. Niet de organisatie van een tentoonstelling is hiervoor verantwoordelijk maar de dierenarts. Als je dus een show  plant met je teef hou dan rekening met een eventuele loopsheid in die periode. Je krijgt namelijk niet je inschrijfgeld terug. Als de hond door de veterinaire controle is gekomen zal er op de achterzijde van de deelnemerskaart een stempel worden geplaatst.

Dan komt men bij een tafeltje waar men vaak wat reclamemateriaal krijgt uitgereikt en heel belangrijk de catalogus.
In de catalogus kun je namelijk zien in welke ring jouw ras gekeurd wordt. Vervolgens ga je op zoek naar je bench.

De benches zijn alle genummerd en er zit een logica in. Helaas is het zo dat de nummers van benches nogal eens verwisseld worden omdat mensen graag naast elkaar zitten en dat dit nog weleens wat zoekwerk met zich meebrengt maar uiteindelijk is er voor elke hond plaats. Nadat men de hond in de bench heeft gedaan kan men opzoek gaan naar de ring waar de Staffordshire Bull Terriers worden gekeurd en daar lever je dan ook de deelnemerskaart in. Hierdoor is het ringpersoneel op de hoogte dat je aanwezig bent.  Dan begint het wachten tot je aan de beurt bent. Je wordt niet opgeroepen en dat betekent dat je zelf verantwoordelijk bent voor het op tijd in de ring verschijnen. Voor in de catalogus staat aangegeven welke rassen in dezelfde ring gekeurd worden, de volgorde die daar staat is ook de volgorde waarin gekeurd wordt.

Zoals in onderstaand voorbeeld:

Ring 12: Naam keurmeester: 8 Airdale Terriers, 21 Bull Terriers, 18 American Staffordshire Terriers, 17 Staffordshire Bull Terriers, 6 Miniatuur Bull Terriers 

Eerst worden dus de Airdale Terriers dan de Bull Terriers en dan de American Staffordshire Terriers gekeurd en alsdan zijn de Staffordshire Bull Terriers aan de beurt.  Er is niet echt te zeggen: “Er zijn zoveel honden voor ons aan de beurt dus wij zijn zo laat aan de beurt”, e.e.a. is afhankelijk van de snelheid waarmee de keurmeester keurt. Wees dus gewoon attent.  Zorg er in ieder geval voor dat je hond goed zijn behoefte heeft gedaan voor je de ring in gaat, niets is zo vervelend als je hond bedenkt dat hij dat mooi midden in de ring kan doen, niet de hond staat dan in het middelpunt van de belangstelling maar dat zult u dan zijn. Als de Staffordshire Bull Terriers aan de beurt zijn, moet u wachten tot de klasse waarvoor u zich heeft aangemeld  de ring in gaat. Eerst worden altijd de reuen gekeurd en dan de teven. Als u de ring in loopt dan begint het showen al, een keurmeester zal vaak rustig op zijn stoeltje zitten en kijken…. U zet uw hond dan netjes neer. De keurmeester zal u hiervoor vaak wat tijd geven alvorens hij de honden gaat bekijken. Meestal loopt hij eerst het rijtje af en roept dan de eerste hond bij zich.   Als u bij de keurmeester geroepen wordt zet u uw hond weer netjes neer (stacken), de keurmeester zal de hond dan in zich opnemen, vragen hoe oud de hond is (ga dat voor uzelf na voor de u ring in gaat, hij lijkt zo raar als u dit nog moet bedenken in de ring) en de tanden bekijken. Staffordshire Bull Terriers kunnen meestal niet stil blijven staan als de keurmeester naar hen toe loopt. Ik zelf corrigeer mijn hond niet op dat moment omdat ik vind dat dit een uiting van de mensvriendelijkheid van ons ras is, een goede keurmeester zal hier geen problemen mee hebben en dit zelfs waarderen. Als de keurmeester de hond betast geef hem daarvoor dan de ruimte, ga nooit wijdbeens boven je hond staan. Een keurmeester kan er dan van afzien om je hond te betasten en dat is dan wellicht een gemiste kans. Nadat de keurmeester de hond heeft bekeken zal hij u vragen een driehoekje te lopen, zoals aangegeven in fig. 5. Dit zal hij doen omdat hij dan het gangwerk van de hond van achteren, van opzij en van voren kan zien.  Negen van de tien keer zal u nog vragen om een keer op en neer te lopen. Nadat het loopgebeuren is geweest zal de keurmeester zijn keurrapport gaan dicteren, u zet de hond dan op een redelijke afstand voor de tafel van de keurmeester in stand neer. Let erop dat u de hond met het front naar de keurmeester zet, dit kunt u afwisselen met het tonen van de zijkant van de hond. Heeft hond een niet zo mooi front, is het wellicht raadzaam om de hond schuin naar de keurmeester te zetten. Hoe dan ook de voorkant van de hond richting keurmeester en dat geldt ook voor uzelf.  Als het keurrapport klaar is zal de keurmeester u het teken geven dat u weer naar uw plaats kunt gaan, dat betekend achter aansluiten. Als de keurmeester dit teken geeft denk dan niet, zo dat zit erop, vaak kijkt de keurmeester u nog na terwijl u naar de uw plaats loopt, een slordig gangwerk kan dan, als de keurmeester nog zo zijn twijfels had, het verschil betekenen tussen een Zeer Goed en een Uitmuntend. Als de keurmeester alle honden heeft bekeken zal hij vaak vragen om met zijn allen nog een rondje door de ring te lopen, hou hierbij afstand van elkaar. De ringmeester zal vervolgens de plaatsingbordjes één tot en met vier pakken en deze in de ring neerzetten en dan kan de keurmeester gaan plaatsen. Soms zal hij eerst wat honden wegsturen en soms wijst hij gewoon zijn eerste vier honden aan. De nummers één van elke klasse mits deze een uitmuntend beoordeling hebben gekregen moeten later terug komen voor de verkiezing van beste reu of teef. Mocht dit uw hond betreffen, blijf dan in de buurt van de ring. In dit geval roept de ringmeester het nummer van de hond wel.  Hetzelfde geldt als u een tweede plaats hebt met een uitmuntend beoordeling. Het kan zo zijn dat de hond die eerste in uw klasse werd beste reu of teef wordt (CAC)  dan mag u meedoen voor het reserve CAC. Het is een goed gebruik de winnaar te feliciteren na afloop en bedenk hierbij dat u wellicht deze tentoonstelling niet in de prijzen viel maar dat het op een andere tentoonstelling misschien anders is. Ga nooit of te nimmer de keurmeester afkraken, u hebt betaald voor zijn mening  en die hebt u gekregen. Dus daar zult u het mee moeten doen. U kunt zich hoogstens voornemen bij deze keurmeester nooit meer in te schrijven. Voorgaande beschrijving van het verloop op een tentoonstelling is globaal er kunnen wat verschillen in zitten met de praktijk maar de grote lijnen zullen kloppen. Dan bent u aan de beurt geweest, u bent al dan niet tevreden met de mening van de keurmeester en dan zult u moeten wachten tot u naar huis kunt gaan. In Nederland is dat meestal rond 15.00 uur. Een eerder vertrek zal niet worden toegestaan.    

Als u zich afvraagt hoe mijn eerste tentoonstelling verliep, nou, dat kan ik u vertellen, mijn reu werd beste van zijn klasse, beste van de reuen en als klap op de vuurpijl beste van het ras. U begrijpt het al dat smaakte naar meer. Mijn tweede tentoonstelling, zelfde hond,  een Zeer Goed beoordeling op een tweede plaats (er waren er maar twee) dit was zeer verhelderend en ik was weer met beide benen op de grond.  Wint u of behaalt u een goed resultaat, geniet dan van dat moment, valt het resultaat u tegen denk dan gewoon de volgende keer beter. Alleen dan blijft showen leuk. Geniet van de aanwezigheid van andere Staffordshire Bull Terriers, kijk eens om je heen hoe andere hun hond showen. Daar kun je al veel van leren, dingen die ook zou kunnen doen of dingen waarvan je denkt: “Neen, dat zou ik nooit zo doen”.  Het voorbrengen van honden leer je het best door het veel te doen. Wil de fokker dit voor je doen, prima, geen probleem. Maar probeer het vooral ook zelf, stel dat de fokker een keer geen tijd heeft. 

Wat is nu zo leuk aan het showen,  uiteraard het behalen van een zo goed mogelijk resultaat. Maar ook het in conditie brengen en houden van je hond. Het ontmoeten van andere Staffordshire Bull Terrier eigenaren. Gewoon de sfeer op een tentoonstelling.   Het samen iets doen met je hond. Gewoon een leuk dagje uit en zien  wat er gebeurt.  Om eens de mening van een keurmeester over je hond te horen. Kortom om meer dan één reden.    

U ziet er komt nogal wat bekijken bij dat showen. Het is de uitdaging om een zo goed mogelijk resultaat te bereiken met je hond e.e.a. zal uiteraard ook afhangen van de kwaliteit van je hond, want dat is toch de basis, maar het showen kan wel iets toevoegen. Al schrijvende kom ik tot de conclusie dat ik nog veel meer had willen vermelden en benoemen maar dat de ruimte hiervoor in het clubblad nou eenmaal beperkt is. Graag zou ik bij voldoende belangstelling ook een keer een ringtraining speciaal voor Staffordshire Bull Terriers willen organiseren, op een dergelijke avond kan dan ook aandacht besteed worden aan bijvoorbeeld het bijwerken van een staart. Bent u hierin geïnteresseerd meld dit dan aan het secretariaat, bij voldoende belangstelling zal tegen een kleine vergoeding een dergelijke avond c.q. middag worden georganiseerd. Gewoon doen, ook showen is een leuke bezigheid  samen met je hond. 

Nog een laatste tip:  

Believe in your Stafford, only then can you expect someone else, such as a judge, to believe in him too.

Bianca van Londen

STAFFJOY’Sã  

Overname van dit artikel is slechts toegestaan na uitdrukkelijke toestemming van de auteur  

 

 

terug naar boven


figuur 1